سلام اول بگم من یاد مطلبی افتادم که سال ۱۳۸۳ به روی خروجی
خبرگزاری سینا فرستاده بودم یادش بخیر چه روزهایی بود اما موضوع
اصلی من :
ایران بابرخورداری از جمعیت جوان حدود 30میلیون نفری بامشکلات
عدیده ای در راه رفع نیازهای اساسی آنان از جمله مسکن روبروست
که مسوولان ذیربط را با چالش های جدی روبرو ساخته است،چالشی
که می رود به بحرانی بزرگ برای دولتمردان تبدیل شود.
در چند ساله اخیر وعدها و نویدهای بی شماری ازسوی مسئولان
کشور درخصوص برطرف کردن مشکل مسکن جوانان مطرح شداما
متاسفانه هیچ یک رنگ واقعیت به خود نگرفت .
امروز مشکل مسکن جوانان در شرف ازدواج به صورت یک مساله لاینحل
در آمده و خیل کثیری ازجوانان آماده تشکیل زندگی،فقط به دلیل
نداشتن سرمایه کافی برای تهیه مسکن قادر به تشکیل خانواده و آغاز
زندگی مشترک جدید نیستند.
این درحالی است که متاسفانه مسئولان بدون توجه به این مولفه تاکید
بر تشکیل خانواده و تشویق به امر ازدواج را در اظهارات خود تکرار می
کنند.
امروزه اغلب خانواده ها مقدمه وصلت دخترشان را داشتن یک مسکن
مستقل عنوان می کنند.
والدین دختران دم بخت معتقدند اغلب جدایی ها و دعواهای زوجین در
سالهای ابتدایی زندگی فقط به خاطر زندگی جمعی است که اگر از
ابتدا این اتفاق حاصل نشود قطعا دوام و ثبات زندگی زوجین بیش از
پیش تداوم خواهد یافت.
برخی کارشناسان معتقدند مقوله ازدواج و مسکن دو موضوع موازی و
روبه روی هم هستند که عدم پاسخگویی مناسب به آن موجب تشدید
بحران های دیگر خواهد شد.
این کارشناسان می گویند:عدم ازدواج جوانان در سن نیاز به تشکیل
زندگی مشترک ، علاوه بر تخریب فکری و روحی نسل جوان باعث
تشدید فساد و ناهنجاری در سطح جامعه به خصوص در کلان شهر تهران می شود.
مسکن يکی از نيازهای اوليه ی انسانهاست و اهميت این موضوع به
قدری است که در قانون اساسی جمهوری اسلامی ايران در اصل
سوم،سی و يکم،چهل و سوم مورد تاکيد قرار گرفته و تامين آن به هر
شکلی،حتی در حد سرپناه لازم و ضروری دانسته شده است.
سهم دولت در بحث مسکن کمتر از10% است و سياستهای
دولتی نيز مدون نیست و عمدتا ساخت و سازهای مسکن تابعی از
عوامل غيرپيش بينی،از جمله بورس بازی مسکن بوده بنابراين ضروری
است در برنامه ريزی های آينده مسکن محوريت با نيازهای جوانان
باشد.
+ نوشته شده توسط محسن بیدی در چهارشنبه بیست و دوم شهریور 1385 و ساعت
20:49 |