کاش

می گن گذشته ی آدما آینده ی اونا رو می سازه .این یعنی این که گذشته آدما باید برای خودشون خیلی مهم باشه...کارایی که ما توی گذشته انجام می دیم ما رو مثل یه سایه تعقیب می کنن و به عبارتی هر کس گذشته ی خودشو فراموش کنه مجبور به تکرار اونه....اما نمی دونم چرا با اینکه گذشته ی آدما اینقدر مهمه ولی همه ی آدما گذشته ی خودشونو فراموش می کنن و با لفظ « گذشته ها گذشته» مسئله رو از سر خودشون باز می کنن. نمی گم باید خودمونو توی گذشته غرق کنیم اما بد نیست هر از چند گاهی به یاد گذشته مون بیفتیم تا از اون پند بگیریم....تا اشتباهامونو تکرار نکنیم...تا دوباره دل یه آدم رو نشکنیم...بد نیست اگر کمی به هم فکر کنیم در بحبوحه خنده به غم فکر کنیم ، بد نیست اگر خانه ما سیمانی است به خشت و گل و نفوذ نم فکر کنیم هر وقت ز یادمان دلی می شکند بد نیست که یک لحظه به هم فکر کنیم